Soms sta ik er ineens bij stil hoe fijn het is om even ergens bij te blijven
Niet omdat het bijzonder is, maar juist omdat het zo alledaags is.
Een klein moment waarop ik niet meteen verder ga,
maar proef, voel en aanwezig ben.
Het zijn geen momenten die ik plan of bewust opzoek. Ze ontstaan vanzelf, midden in de dag. En juist daardoor vallen ze me op. Omdat ik er niet over nadenk, maar ze simpelweg opmerk.
Bewust genieten in een klein moment
Voor mij kan zo’n moment soms heel eenvoudig zijn.
Ik houd van donkere chocolade. En af en toe eet ik die ook bewust. Niet gedachteloos, maar met aandacht. Ik neem de tijd, proef, en geniet — zonder oordeel.
Niet omdat chocolade “gezond” zou zijn. Er wordt vaak gezegd dat pure chocolade beter is dan melkchocolade, en dat klopt ook wel enigszins: er zit minder suiker in. Maar het blijft suiker. En voor mij hoeft dat ook niet anders te zijn.
Juist dat maakt het voor mij een mooi voorbeeld.
Genieten zonder het te hoeven uitleggen
Wat me opvalt, is hoe snel we geneigd zijn om keuzes te verklaren of te rechtvaardigen. Alsof genieten pas mag als het ergens in past. Als het klopt binnen een idee van goed, verstandig of verantwoord.
In dit moment voelde ik die behoefte niet.
Ik hoefde niets goed te praten — ook niet voor mezelf.
Ik bleef gewoon bij wat er was.
Het ging me niet om wat ik at, maar om hoe ik erbij was.
Kleine momenten van genot
Ik merk hoe vaak kleine momenten van genot ongemerkt voorbijgaan. Zelfs momenten die eigenlijk prettig zijn. Omdat mijn hoofd al ergens anders is. Omdat ik alweer bezig ben met wat hierna komt.
Dit keer was dat anders.
Niet groots. Niet speciaal.
Maar wel bewust.
Ik bleef even bij het moment. Zonder het te analyseren of te verbeteren. Gewoon aanwezig.
Bewust genieten zonder oordeel
Voor mij zit bewust genieten niet in het maken van perfecte keuzes. Het gaat niet over gezond of ongezond, goed of fout. Het gaat over aandacht. Over mildheid. Over het vertrouwen dat ik kan voelen wat op dat moment klopt, zonder daar een label op te hoeven plakken.
Misschien groeit daar iets heel vanzelfsprekends.
Niet door controle of discipline,
maar door ruimte te laten.
Wanneer geniet jij bewust?
Sindsdien sta ik af en toe even stil bij zulke momenten.
Niet als opdracht. Niet als doel.
Maar als een open uitnodiging om te merken wat er is.
Wanneer geniet jij bewust — op jouw manier?
Roept dit vragen of gedachten bij je op? Je bent welkom om contact met me op te nemen – ik denk graag met je mee.